کلمه بودن «مصدر» است و مصدر کلمه ای است که ریشه ی فعل محسوب می شود و دارای مشتقاتی است که در زمان های گذشته حال و آینده از آن استفاده می گردد. صرف فعل بودن در زمان حال به قرار زیر است: ما اینجا هستیم We are here شما اینجا هستید You are here آن ها اینجا هستند They are hereمن اینجا هستم I am hereتو ای...

Where are you from? I'm from peru. Where in peru? I'm from Lima.

Is he from Japan? Is she from Japan? She's from Canada. He's from Canada. Where's she from? It's from portugal. She's in my class. He's i my class. Where is he? where is she?

ضمیر کلمه ای است که جای اسم یا معال آن مینشیند و برای رفع تکرار اسم می آید مثلا کسی می پرسد، حسن کجاست؟ در جواب کلمه ی He که ضمیر است به جای تکرار کلمه ی Hassan به کار می رود. او در منزل است He is at home. بنابراین بعد از این که یکبار اسمی را معرفی کردیم ، برای زیبایی جمله و روان بودن کلام بهتر است ...

Lisa: Hello Henry!, Henry: Sorry,Whats your name? Lisa: i'm lisa silva Henry: Excuse me? Lisa: lisa silva. Henry:oh, right. Nice to meet you. Lisa: Nice to meet you! See you soon! henry: Goodbye!